ตะลุยรอบโลก เที่ยวตลาดลอนดอน
ตอนที่ 1โดย สัญญา บุนนาค
วันนี้ชวนแพ็กกระเป๋าไปตะลุยรอบโลกกันต่อ เราจะไปเดินท่อม ๆ กันที่กรุงลอนดอน เมืองหลวงของสหราชอาณาจักรหรือที่คนไทยเรียกกันง่าย ๆ ว่าประเทศอังกฤษนั่นเอง เมืองนี้มีคนพูดถึงกันเยอะ แม้แต่รายการของเราเองก็ยกมาเสนอกันหลายครั้ง เพราะฉะนั้นการจะพาไปเดินเที่ยวลอนดอนหนนี้ก็ต้องหาแง่มุมแปลก ๆ มาคุยกันหน่อยนะครับ
ทุกเมืองที่ผมพาไปเที่ยวจะต้องมีสถานที่แห่งหนึ่งที่ต้องดั้นด้นไปเยี่ยมชมให้ได้ นั่นก็คือตลาดนะครับ วันนี้ผมก็เลยจะขอทำตัวเป็นพระยาน้อยพาทุกคนไปเดินตลาดกรุงลอนดอน ลอนดอนเป็นเมืองที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า “คอสโมโปลิตัน” คือเป็นที่รวมของคนหลายเชื้อชาติหลายภาษา เป็นเมืองที่มีความหลากหลายซึ่งถือได้ว่าเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของลอนดอน เมื่อมีคนหลายเชื้อชาติหลายภาษามาอยู่ ก็ต้องโหยหาสิ่งต่าง ๆ จากบ้านเกิดเช่นพวกอาหารการกิน ตลาดที่ผมจะพาไปเดินวันนี้ส่วนใหญ่ไม่ค่อยอยู่ในเส้นทางการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยว เพราะเป็นตลาดของคนลอนดอนจำพวกชนกลุ่มน้อยจริง ๆ ซะมากกว่า ยกเว้นตลาดแห่งแรกที่จะพาไป เพราะตลาดแห่งนี้ปัจจุบันกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่ง แต่ในยุคโบราณ เป็นตลาดของชาวลอนดอนแท้ ๆ เลยครับ
ตลาดแห่งนี้คือ เบอเรอห์มาร์เก็ต (Borough Market) ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับสะพานและสถานีรถไฟลอนดอนบริดจ์ ริมแม่น้ำเทมส์ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นตลาดอาหารที่เก่าแก่ที่สุดของกรุงลอนดอนเพราะบริเวณนี้ ติดตลาดมาหลายร้อยปีแล้ว
ประวัติน่าสนใจครับ แต่เดิมก่อนศตวรรษที่ ๑๘ ลอนดอนมีสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์เพียงแห่งเดียวคือลอนดอนบริดจ์ ใครที่เดินทางมาจากภาคใต้หรือจากยุโรป รถไฟจะมาหมดที่สถานีลอนดอนบริดจ์ บางทีมาถึงดึก ๆ ก็ต้องหาที่นอนก่อนจะออกเดินทางต่อไปทางเหนือหรือทางตะวันตกของประเทศในวันรุ่งขึ้น หรือถ้าเป็นพวกพ่อค้าที่มาค้าขาย ก็จะเอาบริเวณนี้เป็นที่พักแรมเพื่อไปติดต่อค้าขาย เลยมีโรงแรมโรงเตี๊ยมเยอะแยะ เมื่อมีคนก็ต้องหาที่กิน ก็เลยมีร้านอาหารเล็ก ๆ และตลาดขายสินค้า เป็นที่มาของตลาดเบอเรอห์ในปัจจุบัน
ตลาดนี้ ขายอาหารเป็นหลักครับพวกของสด ผัก ผลไม้/ แต่เดิมบริเวณนี้เป็นย่านคนจนครับ หลัง ๆ ก็ขยับสถานะขึ้นมาเป็นย่านอัพมาร์เก็ต ตลาดแห่งนี้ก็เลยขยับตัวขึ้นมาด้วย มีทั้งตลาดขายส่งกับตลาดขายปลีก ตลาดขายส่งส่วนใหญ่จะเป็นผักผลไม้ เปิดทุกวัน ตลาดขายปลีกซึ่งรวมถึงร้านอาหารกับแผงขายของกิน เปิดสัปดาห์ละสามวันคือพฤหัสบดี ศุกร์และเสาร์
อาหารกับของสดที่ขายที่ตลาดนี้ อย่างที่บอกว่าเป็นตลาดอัพมาร์เก็ต ก็มักจะเป็นของคุณภาพดี เช่นพวกผักผลไม้ ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกออแกร์นิกหรือปลอดสารพิษ ขนมปังแบบต่าง ๆ หรือแผงขายแอมเบอร์เกอร์ก็ต้องเป็นเบอร์เกอร์อย่างดี ใช้เนื้อดี ๆ ราคาแพง/ คนไปเที่ยวเยอะครับ ตลาดนี้เคยใช้เป็นฉากหนังหลายเรื่องแล้ว ที่หลายคนยังจำได้คือในหนังเรื่องบริดจิตโจนส์
ตลาดแห่งที่สองที่จะพาไป ผมเรียกว่า “พาหุรัดลอนดอน” ครับ คนอังกฤษเรียกว่า “ลิตเติ้ลอินเดีย ฟังชื่อแล้วเดาได้เลยว่านื่คือย่านแขก ชื่อ เซ้าท์ฮอลล์ ตั้งอยู่ในอำเภออิลลิ่งทางตะวันตกของลอนดอน นั่งรถใต้ดินไปสุดสายที่สถานีอิลลิ่ง บรอดเวย์ แล้วต่อรถเมล์ไปอีกสักสองสามกิโลเมตร ไม่ต้องกลัวหลงครับเพราะพอรถเมล์เริ่มเข้าย่านพาหุรัด สภาพร้านค้าจะเปลี่ยนไปทันทีคือจะมีร้านชาวอินเดียโพกหัวเต็มไปหมด เป็นย่านของชาวอินเดียจากปัญจาบซึ่งก็คือชาวซิกห์เป็นส่วนใหญ่ แต่ดั้งแต่เดิมเมื่อเจ็ดสิบแปดสิบปีก่อน ย่านนี้เป็นย่านชาวเวลส์ที่อพยพมาหางานทำในลอนดอน แต่หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ชาวซิกห์จากปัญจาบค่อย ๆ ทยอยกันอพยพมาตั้งถิ่นฐาน กลายเป็นชนกลุ่มใหญ่ของพื้นที่ แล้วก็มีชาวมุสลิมจากอินเดีย ศรีลังกา อาฟกานิสถาน และชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู ตามมาอยู่อีกมากมาย มีวัดซิกห์ใหญ่ที่สุดนอกประเทศอินเดีย มีวัดฮินดู สุเหร่าหรือมัสยิด กับโบสถ์คริสต์อีกหลายแห่ง หลากหลายมาก
พาหุรัดมีอะไร เซ้าท์ฮอลล์ก็มีเหมือนกันหมด ร้านขายผ้า ขายเครื่องประดับ ร้านอาหาร ร้านผักผลไม้เครื่องเทศจากอินเดียที่หาที่ไหนไม่ได้ ไปที่เซ้าท์ฮอลล์ รับรองเจอหมด ราคาไม่แพงด้วย อย่างแม่บ้านผม ถ้ามีโอกาส ก็ต้องหาเวลาไปเดินซื้อเครื่องเทศมาเก็บเอาไว้เสมอ ๆ เปิดทุกวันแต่ถ้าไปวันเสาร์อาทิตย์ จะแน่นถนนไปหมดเพราะครอบครัวจะพากันออกมาหาอะไรกิน มีโรงหนังฉายหนังแขกเป็นหลัก ต้องการดูหนังแขกต้องไปแถวนี้ ตลาดแห่งนี้เป็นฉากหนังดังเรื่องหนึ่ง คือ Bend It Like Beckham ที่นางเอกเป็นลูกสาวชาวซิกห์แต่ชอบเตะบอล ตัวละครก็อาศัยอยู่ในย่านนี้เป็นส่วนใหญ่
ย่านแขกอีกย่านหนึ่งที่จะพาไปเดินคือ ทุตติ้ง (Tooting) อยู่ทางใต้ของลอนดอน สถานีรถใต้ดินที่ใกล้ที่สุดคือ Tooting Broadway ย่านนี้เป็นย่านของชาวปากีสถานในลอนดอน บรรยากาศก็คล้าย ๆ กับเซาท์ฮอลล์ แต่ไม่หลากหลายเท่าเพราะคนส่วนใหญ่เป็นมุสลิมปากีสถาน ชนกลุ่มน้อยที่มาแทรกอยู่เป็นจำนวนมากพอสมควรก็มีโซมาเลีย และชาวทมิฬจากศรีลังกา สามสี่ปีหลังก็จะมีชาวโปแลนด์มาตั้งร้านค้ากันเยอะขึ้น ร้านค้าหลัก ๆ ก็ขายของสดของแห้งจากปากีสถานและศรีลังกา ร้านตัดเสื้อผ้า ร้านขายผ้า
ย่านชนกลุ่มน้อยที่เอ่ยถึงทุกย่านนี้มีกิจการบริการครบวงจรเช่นมีร้านขายตั๋วเครื่องบิน สำนักงานบัญชี สำนักงานทนายความ บริการให้คำปรึกษาชุมชน ร้านทำผม อู่ซ่อมรถ
มีย่านไทยหรือไทยทาวน์มั้ย? ไม่มีครับ ส่วนใหญ่คนไทยในต่างแดนจะไม่อยู่รวมตัวกันเป็นชุมชนชัดเจน จะแยกกันอยู่หรือแทรกตัวอู่ตามชุมชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ อาจจะเป็นเพราะว่าคนไทยมีไม่มากเป็นพันเป็นหมื่นคนแล้วอาศัยอยู่ในย่านเดียวกัน จนวิวัฒนาการขึ้นมาเป็นย่านของตัวเอง อีกเหตุผลหนึ่งคือคนไทยอยู่กับใครก็ได้ เข้ากับทุกหมู่เหล่าได้หมด กลุ่มอื่นที่ต้องแยกตัวไปอยู่เป็นกลุ่มเดียวกันก็เพราะปรับตัวเข้ากับเจ้าของประเทศยากหน่อยในตอนแรก ๆ ที่อพยพไปอยู่
ความจริงยังมีย่านชนกลุ่มน้อยน่าสนใจของลอนดอนอีกสองสามกลุ่มเช่นเกาหลี วันนี้ไม่มีเวลาแล้ว ขอเก็บไปเล่าต่อคราวหน้าซึ่งผมจะพาไปเดินโคเรียทาวน์ของลอนดอนครับ
พิเศษสำหรับแฟนรายการตะลุยรอบโลกที่สนใจโปสการ์ด "ตลาดกรุงลอนดอน"
เขียนจดหมายมาขอได้ที่ รายการตะลุยรอบโลก ตู้ปณ. 81 ปท.ดินแดง กรุงเทพ10407 หรือ อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปก่อน
ฟังรายการตะลุยรอบโลกตอนนี้ได้ในรายการโลกของเรา วันพฤหัสบดีที่ 14 มกราคม 2553 เวลา19.30-20.00น. ทางFM105.0 MHZ



ท่องเที่ยว 

